Jedno z najważniejszych przedsięwzięć dla polskiej literatury i kultury. Na tyle, że zostało włączone do grupy Pism Patronackich, które wydaje Biblioteka Narodowa i które objęte są mecenatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. „Literatura na Świecie” to polski miesięcznik wydawany nieprzerwanie od 1971 roku i poświęcony literaturze obcej. Zawiera przede wszystkim przekłady mniejszych form literackich, takich jak nowele, opowiadania i poezja. „LnŚ” to jedna z najwartościowszych lektur dla osób skupionych wokół środowiska literackiego.

„Literatura na Świecie” powstała w roku 1971. Pierwszym redaktorem naczelnym był Wacław Kubacki, ale wkrótce kierownictwo przejął Wacław Sadkowski. Od roku 1994 redaktorem naczelnym jest Piotr Sommer, a od 2010 roku miesięcznik wydaje Instytut Książki (wcześniej Biblioteka Narodowa).

Każdy numer czasopisma koncentruje się wokół wybranego tematu. Może to być sylwetka pisarza (np. Joyce, Nobokov, Beckett, Kundera, Havel), literatura danego języka, kraju, kręgu kulturowego, nurtu twórczego (literatura latynoska, nowojorska, sycylijska) albo zjawiska bądź problematyki literackiej (śmierć, erotyka, holokaust, sztuczna inteligencja). Jak czytamy na stronie internetowej, miesięcznik „prezentuje najcelniejsze rzeczy z literatur światowych – od klasyki po awangardę”. Tłumaczenia to nie jedyny składnik „Literatury na Świecie”. Obok nich publikowane są też rozprawy krytyczne, dyskusje, autokomentarze i omówienia twórczości translatorskiej.

„LnŚ” przyznaje ponadto nagrody na najlepszy przekład dla zawodowych tłumaczy i debiutantów. Istnieje siedem kategorii: poezja, proza, „nowy głos”, inicjatyw wydawnicza, translatologia, komparatystyka, literaturoznawstwo, nagroda im. Andrzeja Siemka (za łączenie różnych kompetencji literackich i literaturoznawczych) oraz nagroda specjalna „Mamut”.